Marsha Leidelmeyer

  • Leeftijd: 43
  • Beroep: Functioneel applicatiemanager
  • Woonplaats: Haarlem
  • Schrijft voor het boek ‘Wat kan ik van u leren?’

Button - Direct boek bestellen

Wie ben je?
Ik ben Marsha Leidelmeyer, samen met mijn dochter woonachtig in Haarlem. Ik ben werkzaam als functioneel applicatiemanager bij een luchtvaartmaatschappij. Na een burn out 1,5 jaar geleden werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik had veel vragen. Wie ben ik eigenlijk? Sta ik nog waar ik wil staan in het leven? Wat is nodig om een verandering te brengen voor de dingen die ik belangrijk vind in mijn leven? Wat vind ik eigenlijk belangrijk? Allerlei vragen waar ik langzaam maar zeker antwoord op gekregen en daar probeer ik nu invulling aan te geven. Ik ben een open persoon, die het belangrijk vindt dat mensen hun verhaal kunnen vertellen. Energie moet stromen; als we het vasthouden krijgen we klachten. Mentaal, fysiek, emotioneel. Als we onze waarheid niet uitspreken dan krijgen we daar last van, dat heb ik van mijn burn out geleerd. Daarbij is het essentieel dat je plezier hebt in het leven en dat je elke dag iets doet waar je ontzettend blij van wordt. Voor mij is dat schrijven, fotograferen, koken, reizen, lezen, gek doen met mijn dochter, wandelen in de natuur, een onverwacht gesprek en heel veel lachen.

Wat is voor jou belangrijk?
Alles staat in connectie met elkaar: mensen, dieren en de natuur. Samen vormen wij één geheel en het is voor mij van belang om elke dag deze connectie bewust te maken. Alles is in beweging. Daarbij is groei essentieel en ik vind het belangrijk elkaar te ondersteunen in het groeiproces. Ik doe dat door te luisteren, door ervaringen te delen en vooral door te voelen. Alles wat met energie te maken heeft intrigeert mij. Welke energie straal ik uit? Welke energie voel ik van de ander? Hoe meer ik in lijn ben met mijn gevoel, hoe meer ik de ander kan aanvoelen en hoe meer ik de ander tegemoet kan komen in zijn/haar gevoel.

Wat doe je graag in je vrije tijd?
In mijn vrije tijd ben ik graag in de natuur; alleen of met mijn dochter. Wandelen, spelen en in bomen klimmen. Het bos en de duinen hebben een helende werking op mij. Wanneer het mogelijk is ben ik graag op reis met mijn dochter. Bestemming kiezen, rugzak inpakken en vertrekken. De laatste verre reizen werden pas twee dagen voor vertrek gekozen. Het zijn prachtige reizen geworden met mooie onverwachte ontmoetingen. Ik houd ervan als er van tevoren niet teveel gepland is, om daadwerkelijk te kunnen genieten van het hier en nu. Het is een genot dit samen met mijn dochter te delen. Ik zie hoe zij groeit als persoon, hoe zij elke situatie met een open hart benadert en hoe zij geniet. Verder fotografeer en schrijf ik graag. Hierin zoek ik ook de connectie; met de ander, met de natuur en met mijzelf. Ik mediteer regelmatig om verbinding te maken met mijzelf. Het geeft mij rust, versterkt mijn basis en geeft vertrouwen.

“The quieter you become,
the more you can hear.”

Wat wil je delen over je deelname?
Ik kom uit een cultuur waarin ouderen een belangrijke rol spelen. Ouderen hebben meer levenservaring en wijsheid en zij worden gerespecteerd. Als ze te oud worden om voor zichzelf te zorgen, nemen hun kinderen de zorg op zich. Ik heb dit gezien bij mijn overgrootmoeder die bij mijn oma en opa ging wonen op 90-jarige leeftijd. Ook tijdens mijn reizen zie ik dit regelmatig: de jongeren van de familie zorgen voor de ouderen en zij respecteren hun advies en wijsheid. Of stammen waar eerst de ouderen om advies gevraagd wordt voordat er een beslissing wordt genomen. In de maatschappij van de Westerse wereld zijn wij de rol van ouderen vergeten. Dit project betekent voor mij een stukje hiervan terug te brengen. Het is van belang voor elk persoon om zijn/haar verhaal te vertellen. Daarmee inspireren we elkaar, raken we elkaar en leren we van elkaar. Ik ben enorm enthousiast over dit prachtige project en ik hoop dat dit boek veel mensen zal inspireren bewust een connectie met de ander te maken.

Aan wie draag jij jouw hoofdstuk op én waarom?
Ik draag mijn hoofdstuk op aan Bianca Kikalessy, een vriendin die vorig jaar plotseling is overleden. Ondanks haar 44 jaar had zij veel wijsheid. Ze was enorm gegroeid de laatste jaren, ik was zelf nog in de onderzoeksfase op mijn spirituele pad. Nu ze er niet meer is om even mee te bellen of te appen word ik regelmatig geconfronteerd met het gemis. Haar uitspraken komen regelmatig boven borrelen in de meest onverwachte situaties. Ik zeg dan hardop: “ Je had gelijk sis”. Ze was als een zus die ik nooit heb gehad. Met een open hart en een aanstekelijke lach trad ze elke dag opnieuw de wereld tegemoet. Ze maakte contact met mensen en heeft velen diep geraakt. Ze verbond mensen en zelfs na haar overlijden ging dit door. Ik heb nu een aantal mooie mensen om mij heen die allemaal een diepe connectie met haar hadden. Prachtig, hoe zo weer alles op zijn plek valt.



0 reacties op “Marsha Leidelmeyer

Geef een reactie