Marinde van Hetten

  • Social media: marinde.van.hetten
  • Leeftijd: 22
  • Beroep: Studente
  • Woonplaats: Zaanstad
  • Schrijft voor het boek ‘Wat kan ik van u leren?’

Button - Direct boek bestellen

Wie ben je?
Ik ben Marinde van Hetten, een gezellige jongedame van 22 jaar. Samen met mijn moeder en twee zusjes woon ik in Zaanstad, een heerlijk stukje Nederland. We wonen tussen de tulpen en de koeien en de molens, zoals je op een ansichtkaart zou kunnen afbeelden. Met mijn twee blinde poesjes vormen wij een hecht gezin, met alle gezellige chaos erbij.

Ik ben een studente in Leiden en ik studeer  de Oude Culturen van de Mediterrane Wereld. De naam van de studie is nogal een mondvol, maar het komt erop neer dat ik alles leer over de vroegere culturen van het Midden-Oosten, Egypte en Israël. Als volgeling van Jezus vind ik het heerlijk om meer te leren over de context van de Bijbel: over de geschiedenis, het land, de cultuur en de taal.

Wat is voor jou belangrijk?
Ik ben een romanticus in hart en nieren. Het is iets kinderlijks dat ik niet wil opgeven: het geloven in het goede van het leven en van mensen. Dat betekent natuurlijk niet dat ik niet realistisch kijk naar de gebeurtenissen in de wereld om mij heen. Hoewel ik de nodige narigheid in mijn leven heb meegemaakt, heb ik altijd veel steun gehad aan mijn geloof en aan de mensen om mij heen. Het is belangrijk om te genieten van de kleine dingen in het leven. Naar mijn mening begint dat met de acceptatie van jezelf; het bezitten van een eigenwaarde die onafhankelijk is van omgeving en omstandigheden. Toegegeven: de ene dag is het makkelijker om jezelf leuk te vinden dan de andere dag. Als jonge studente is het niet altijd gemakkelijk, maar ik probeer mezelf niet teveel te vergelijken met de mensen om mij heen. Maar een kleine dagelijkse herinnering dat je de moeite waard bent, kan al genoeg zijn.

Wat doe je graag in je vrije tijd?
Ik ben een huismus. Ik vind het leuk om te lezen, te schrijven, of om creatief bezig te zijn. Maar ook puzzelen, films kijken, of op Pinterest rondhangen maakt mij vrolijk. Mijn nieuwste hobby is haken. Het heeft bijna een therapeutische werking op mij, steeds opnieuw dezelfde handeling uitvoeren terwijl je iets moois maakt. Muziek is ook iets waar ik veel plezier aan beleef. Zingen is een uitlaatklep voor mij, maar ik kan ook mijn gevoel kwijt in het luisteren naar muziek. Ik vind het ook leuk om met mensen te discussiëren, of om gezelschapsspelletjes te doen. Ik ben niet bedeeld met veel ‘sportieve’ genen, maar ik breng toch de nodige uurtjes door in de sportschool. Dit is vooral nodig omdat ik erg kan genieten van lekker eten; iets wat al snel zichtbaar kan worden in mijn uiterlijk.

“Mensen zullen vergeten wat
je zei, ze zullen vergeten wat je
deed. Maar ze zullen nooit vergeten
wat voor gevoel je ze gaf.”

Wat wil je delen over je deelname?
Vroeger wilde ik een schrijfster worden. Toen ik een kleuter was, maakte ik tekeningen en moest mijn moeder mijn verhalen erbij opschrijven. Toen ik wat groter was, kon ik zelf verhaaltjes schrijven. Ik had de wereld van alles te vertellen, en het leek me geweldig om een eigen boek te hebben. Toen ik ouder werd, liet ik die droom langzaam varen, omdat mijn perfectionisme te veel in de weg zat. Toen ik plotseling met dit project in aanraking kwam, dreef die droom in alle hevigheid weer boven. Misschien was dit wel mijn teken – een aansporing dat ik mijn doel moest gaan volgen!

Hoewel ik veel van kinderen hou, ben ik ook echt gek op oudere mensen. Ik vind het heerlijk om naar hun verhalen te luisteren en te leren hoe zij geleefd hebben. We kunnen ze eigenlijk zien als wandelende geschiedenisboeken! Dit zijn mensen die leefden in een wereld die zo anders was, en toch zijn veel van hun problemen herkenbaar voor hedendaagse jongeren. Dit project is een mooi middel om in contact te komen met deze bijzondere mensen.

Aan wie draag jij jouw hoofdstuk op én waarom?
Ik wil mijn hoofdstuk opdragen aan mijn lieve oma, die ik na tien jaar nog steeds mis. Hoewel ik haar maar een kort gedeelte van mijn leven heb mogen kennen, heb ik dierbare herinneringen aan haar. Zij was mijn tweede moeder, en ze was toen ik klein was al trots op mij. Ik hoop dat ze dat nog steeds is, nu ze vanuit de hemel naar me kan kijken.

Verder wil ik mijn zusje Sarissa bedanken, die mij in contact heeft gebracht met het project ‘Wat kan ik van u leren?’ Ik hou van haar, en ook van mijn zusje Damaris en mijn moeder Monique. Zonder hen had ik dit hoofdstuk niet kunnen schrijven. Sterker nog, zij hebben mij geholpen om te worden wie ik nu ben, door naar mij te luisteren en mij op te peppen als dat nodig was. Ik hou van jullie.


0 reacties op “Marinde van Hetten

Geef een reactie