José Kampers

  • Social media: jose.kampers
  • Leeftijd: 52
  • Beroep: Eigenaar van een huidverzorgingspraktijk en energetisch therapeut
  • Woonplaats: Houten
  • Schrijft voor het boek ‘Wat kan ik van u leren?’

Button - Direct boek bestellen

Wie ben je?
Ik ben José Kampers. Ik heb een praktijk voor huidverzorging volgens de Chinese natuurgeneeswijze en ik ben energetisch therapeut. Toen ik 25 jaar geleden begon met mijn praktijk, ik ben intussen 52 jaar, waren mijn behandelingen vooral gericht op de uiterlijke verzorging. Door de jaren heen ben ik als mens gegroeid en ben ik steeds meer gaan beseffen dat het juist om de binnenkant draait. Ik ontdekte dat als mensen zich van binnen goed voelden, dit ook te zien was aan de buitenkant. Deze twee elementen staan met elkaar in verbinding. Dit is ook de reden waarom ik meer aandacht ben gaan besteden aan het energetisch werk. Zo begeleid ik mensen in hun proces om meer in hun eigen kracht te komen. Deze manier van werken geeft mij heel veel energie. Ik geniet er van om mensen te kunnen laten stralen.

Wat is voor jou belangrijk?
Wat ik heel belangrijk vind in het leven is positiviteit. Voor mij is het glas altijd half vol. Dit is niet onder alle omstandigheden even makkelijk. Ik heb vele momenten in mijn leven gekend waarin ik geneigd was om me te verstoppen. Het leven mocht toen wat mij betreft aan me voorbijgaan. Toch heb ik me hier niet aan overgegeven. Ik ga in zo’n situatie altijd kijken wat mijn rol in het verhaal is en wat ik er aan kan doen om het te veranderen. Dit heeft me sterker gemaakt en zo ben ik uiteindelijk de persoon geworden die ik nu ben. Ik denk dat je door te zijn wie je werkelijk bent en je persoonlijkheid te durven neerzetten, je duizenden mensen in je omgeving aanzet om ook te veranderen. Hoe meer je jezelf bent en daardoor gelukkig met jezelf, hoe meer verbondenheid er ontstaat met mensen om je heen.

Wat doe je graag in je vrije tijd?
In mijn vrije tijd ben ik het liefst in de natuur. De natuur inspireert me. Alles gaat er vanzelf als we als mens niet ingrijpen. Dat fascineert me. Ik vind er ook mijn rust. Graag ga ik fietsen, wandelen of kamperen in de natuur. Daarnaast houd ik van tuinieren, schilderen en fotograferen. Daar kan ik mijn creativiteit in kwijt. Ik vind het leuk om mijn tuin in allerlei verschillende kleuren en vormen in te richten. Ook lees ik graag biografieën van mensen die een inspiratie voor mij zijn. Het boek ‘Mijn Woestijn’ van Waris Dirie is zo’n biografie die mij ontroert. Op reis ben ik in mijn element, zeker wanneer ik de kans krijg om verschillende culturen te leren kennen. Het liefst woon ik dan tussen deze mensen om ze beter te leren kennen en om hun prachtige verhalen aan te horen. Afgelopen jaar heb ik kennis mogen maken met de Maori’s uit Nieuw-Zeeland en de Indianen in de Amazone. Ik vind het ook fijn om samen met mijn gezin op te trekken en met vriendinnen nieuwe avonturen aan te gaan.

“Je kan op ieder moment een
keuze maken 
hoe je met je
situatie om wilt gaan. 
Kies je voor
licht of kies je voor donker?”

Wat wil je delen over je deelname?
Al heel lang liep ik met het idee om op een bepaalde manier een verbindende rol te willen zijn tussen verteller en de buitenwereld. Ik ben geïnspireerd geraakt door mensen die in mijn praktijk komen. Hele “gewone” mensen die mij hun verhaal toevertrouwden. Door hun verhalen merkte ik dat ik elke keer wel ergens door geraakt werd. Zij konden mij iets leren. Tegelijkertijd merkte ik dat zij zich gehoord en gezien voelden door mijn betrokkenheid en luisterend oor. Zij gingen opgelucht naar huis en ik had iets geleerd. Beiden hadden we iets aan elkaar gehad. Als ik vervolgens hetgeen wat ik geleerd had enthousiast aan anderen vertelde, zonder natuurlijk naam en toenaam te vertellen, dan merkte ik dat het proces bij hen ook zo werkte.

De oudere mensen die in het boek hun verhaal vertellen, hebben een heel leven achter zich en kunnen ons ook iets leren. Ik wil graag die schakel zijn naar de buitenwereld door hun verhaal op te schrijven, zodat wij iets van ze kunnen leren en zij zich gehoord voelen. Het mooie van dit hele project is dat door het ambitieuze idee van Edward Molkenboer een ander project “Koffieschenk Buurtprojecten” ook weer van start kan gaan, en ouderen door het hele land zich gehoord en gezien voelen door het werk van duizenden vrijwilligers.

Aan wie draag jij jouw hoofdstuk op én waarom?
Mijn hoofdstuk draag ik op aan mijn lieve moeder. Zij is dit jaar overleden, en graag had ik haar willen vragen voor mijn hoofdstuk. Bijzonder is dat mijn moeder in grote lijnen eenzelfde soort leven geleid heeft als de hoofdpersoon in mijn hoofdstuk. Mijn moeder kon moeilijk over haar gevoel praten, maar de hoofdpersoon in het hoofdstuk praat graag over haar leven en gevoelens. Daarom is het mooi dat mijn moeder via een ander toch een beetje haar verhaal kan vertellen.


0 reacties op “José Kampers

Geef een reactie