Jaimy Aida

  • Leeftijd: 38
  • Beroep: Schrijfster met een horeca-hart, voetbaltrainer in opleiding
  • Woonplaats: Den Haag
  • Schrijft voor het boek ‘Wat kan ik van u leren?’
  • Voor de stichting tevens verantwoordelijk voor de lokale persberichten en nieuwsbrieven en medewerker social media en webcontent.

Button - Direct boek bestellen

Wie ben je?
Jaimy. Schorpioen. Nachtvlinder. Atheïst. Sinds 2008 ook moeder. Achter de hakjes en lipgloss schuilt eigenlijk een one-of-the-guys-meisje, dat houdt van voetbal, platte humor en een hekel heeft aan shoppen. Zakelijk kan ik heel formeel, diplomatiek en analytisch zijn. Privé ben ik juist heel impulsief, (soms té) direct en ben ik altijd van alles kwijt. Ik durf wel te zeggen dat ik een sterk karakter heb en stabiel in het leven sta. Mijn fijne jeugd en de onvoorwaardelijke liefde van mijn familie hebben hier zeker aan bijgedragen. Ik ben geen denker, maar een doener. Durf te vertrouwen op je intuïtie. Dan komt alles altijd goed.

Een paar jaar geleden las ik ergens eens een artikel, waarvan één zin is blijven hangen: “Als je je droombaan zoekt, ga dan terug naar je jeugd en kijk wat je toen altijd deed.” Dat liet me niet los en er volgde een periode van zelfreflectie: Wie ben ik? Wat kan ik? Wat wil ik écht? Ik heb me volledig losgemaakt van status, imago en verwachtingen van anderen. Schrijven is waar ik blij van word. En ik besloot om van mijn hobby mijn werk (proberen) te maken.

Wat is voor jou belangrijk?
Goede manieren en fatsoen. Dat dram ik er in bij mijn zoon. Verder vrijheid, gelijkheid en respect voor elkaar. Ik zie geen ras, kleur of geloof. Leven en laten leven. Ik ben heel positief ingesteld en dit draagt mij echt door het leven. Samen met een flinke dosis humor. Ondanks alle ellende waar we in de wereld mee geconfronteerd worden, geloof ik in de goedheid van de mens. Woede, jaloezie, wantrouw, wraak, frustratie – ik vind het allemaal verspilde energie. Leer je les en ga door! Zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten. Hierdoor heb ik door de jaren heen ook een hele leuke, trouwe vriendenkring kunnen opbouwen waarop ik echt kan rekenen. Goede vriendschappen zijn ook enorm belangrijk in het leven. Omring jezelf met liefde en positiviteit. Wat je uitstraalt, krijg je dubbel terug. En al dit bovenstaande geven we ons zoontje ook mee. Wees lief voor elkaar en geef zonder te verwachten.

Wat doe je graag in je vrije tijd?
Ik houd van picknicken, BBQen, bezoek graag festivals of een concert en ga nog wel eens naar de Kuip om Feyenoord aan te moedigen. Ik sport zelf niet echt, maar ben wel regelmatig op de indoor skibaan te vinden. Ik kan tot diep in de nacht documentaires kijken over Noord-Korea, de Josti-band, afvalverwerking in Afrika, junglestammen in de Amazone, hoe doedelzakken gemaakt worden of zeldzame vissen op de bodem van de oceaan. Ik ben heel nieuwsgierig en geïnteresseerd in alle lagen en hoeken van de wereld. Ik houd van stedentrips en weekendjes weg. Dit doe ik dan ook regelmatig met mijn gezin of met vrienden. Making memories. Ik houd van rode wijn, lekker eten, gezelschapsspelletjes, een goed boek. Kortom; ik probeer elke seconde te genieten van de mooie dingen des levens.

I don’t think outside of the box.
I don’t think inside of the box.
I don’t even know where the box is.”

Wat wil je delen over je deelname?
De ouderen zijn een doelgroep die mij erg aangaat. Binnen mijn familie wordt er voor de oudere generatie gezorgd, zoals zij voor ons hebben gezorgd. Daarbij wordt geen onderscheid gemaakt tussen vader, moeder, oom of tante. Wij kijken tegen hen op en respecteren hun voor alles wat ze voor ons hebben gedaan.

Mijn moeder, nu gepensioneerd, was revalidatie-verpleegkundige en had daardoor ook veel te doen met ouderen. Ik ging vaak bij haar langs op werk. Als tiener liep ik daar zaterdagmiddag wel eens de borrelronde en sprak ik er veel met de bewoners. Ik had toen al door dat veel bewoners er eenzaam waren, dus ging ik er soms ook gewoon voor de gezelligheid langs. Urenlang heb ik naar hun verhalen geluisterd. Die verhalen mogen niet verloren gaan. Hoe mooi zou het zijn om gedachten en wijsheden van de vorige generatie, uit de vorige eeuw, vast te leggen in een naslagwerk.

Dit project is voor mij een verrijking op professioneel en sociaal gebied. Ik kan mijn schrijven weer oppakken en opvijzelen en daarmee tegelijkertijd een steentje bijdragen tegen de eenzaamheid bij ouderen. Een gouden combinatie.

Aan wie draag jij jouw hoofdstuk op én waarom?
Aan mijn opa James, naar wie ik vernoemd ben en waar ik erg trots op ben. Geboren Indonesië in 1914, in een welgestelde familie. Tijdens WOII bekleedde hij een belangrijke functie in de toenmalige Indonesische regering en eind jaren ’60 is hij i.v.m. werk met zijn gezin naar Nederland gekomen. Het mooiste van mijn opa vond ik zijn bescheidenheid. Die man heeft zo’n imposant leven gehad, maar sprak er weinig over. Van een villa in Indonesië, woonde hij in Nederland in een flatje en vond dat oké. Na zijn pensioen bleef hij actief door studenten o.a. Indonesische taallessen te geven. Tot zijn dood in 2008 was hij vaak op universiteiten te vinden, waar hij veel met studenten sprak over politiek en maatschappij. “Dat houdt mij jong”, zei hij daarover.

Ik herinner me momenten dat mijn opa ook met mij wel eens gesprekken aan wilde gaan ‘over het leven’. Maar toen, als jongvolwassene, vond ik dat maar saai en oubollig. Nu kan ik alleen maar wensen dat ik die gesprekken wel aangegaan was. Ik had nog zoveel van hem kunnen leren. Na zijn dood heb ik hele interessante foto’s en documenten gevonden, waar ik nog zoveel over zou willen vragen. Die man heeft de hoogste hoogtepunten en diepste dalen (in de oorlog) meegemaakt, maar bleef altijd strak naar zijn eigen principes leven. Een wijzer en sterker man dan hij bestaat er voor mij niet.



0 reacties op “Jaimy Aida

Geef een reactie