Geneviève Verberk

  • Social media: genevieve.verberk
  • Leeftijd: 57
  • Beroep: Schrijver
  • Woonplaats: Oploo
  • Schrijft voor het boek ‘Wat kan ik van u leren?’

Button - Direct boek bestellen

Wie ben je?
Ik, Geneviève Verberk, heb de afgelopen 57 jaar heel wat ervaring opgedaan in vele facetten van het leven. In dat leven vormt het volgende gesprek tussen Poeh en Knorretje mijn leidraad:
– “Welke dag is het vandaag”, vroeg Poeh.
– “Het is vandaag”, piepte Knorretje.
– “Mijn lievelingsdag”, zei Poeh.
Ik heb geleerd te leven in het nu en te genieten van wat zich aandient en zo mijn leven te vullen met heel veel lievelingsdagen. Die lievelingsdagen breng ik met mijn partner Marc door in een klein dorp in Oost-Brabant waar we genieten van de rust en het leven buiten. Onze kinderen Jaap en Eva studeren en wonen beiden in Amsterdam.

In mijn werkend leven heb ik een schrijvend bestaan geleid. Door een ziekteproces werd dat werkproces doorbroken. Het schrijven is echter doorgegaan. Waar ik voorheen schreef vanuit mijn hoofd, schrijf ik nu vanuit mijn hart.

Wat is voor jou belangrijk?
Waar het voor mij om draait is liefde, vertrouwen, respect en belangstelling voor elkaar. Zorgen voor de ander, dat is me met de paplepel ingegeven. Graag wil ik iets bijdragen aan het geluk van een ander en daarmee de wereld een beetje zachter maken. De missie van de Stichting “Goed doen voor een ander” sprak me dan ook meteen aan. In mijn ziekteproces was het schrijven over mijn ervaringen belangrijk voor me. Dit niet alleen om familie en vrienden te informeren hoe het met me ging maar ook in het verwerkingsproces. Heel graag zou ik mensen die in een soortgelijke situatie zitten maar voor wie het schrijven minder vanzelfsprekend is, iets willen bieden. Mijn wens is om levensverhalen te schrijven voor mensen die levensbedreigend ziek zijn en zo bij te dragen aan hun levensgeluk.

Wat doe je graag in je vrije tijd?
Ik leef op zo’n manier, dat dat bijdraagt aan mijn gezondheid. Ik breng graag tijd door met familie en vrienden om samen te delen, te lachen en te vieren en om er voor elkaar te zijn als dat nodig is. Ik vind het fijn om thuis te zijn, lekker te koken en samen te eten. Ik wandel graag, soms alleen maar meestal met een vriendin waarbij we dan al wandelend het leven doornemen. Sport, yoga en meditatie brengen zowel energie als rust in mijn leven. Ik schrijf en lees graag en geniet van het schilderen met bijenwas. Mezelf blijven ontwikkelen op velerlei gebieden, daar word ik blij van.

Vandaag is het mijn lievelingsdag

Wat wil je delen over je deelname?
Het was een voorrecht om een bijdrage te mogen leveren aan dit mooie boek. De gesprekken met mijn negentigjarige tante waren bijzonder en intens. Ik ben dankbaar voor haar openheid en vertrouwen. De gesprekken liepen als vanzelf. Van het ene onderwerp gingen we door naar het andere waarbij we soms weer terugkeerden naar een onderwerp om het verder uit te diepen. Vrolijke en verdrietige, alledaagse en bijzondere gebeurtenissen passeerden de revue. Vol zelfreflectie keek mijn tante naar haar leven. Na afloop van onze gesprekken had ik voldoende materiaal voor een heel boek. Daar lag misschien nog wel het moeilijkste onderdeel van dit proces: kiezen wat er wel en wat niet in het hoofdstuk opgenomen zou worden. Over mijn deelname mag ook het volgende niet ontbreken: “Dank u wel lieve tante Antan, dank voor wat ik van u heb mogen leren.”

Aan wie draag jij jouw hoofdstuk op én waarom?
In 1999 bracht ik een boek uit: mijn proefschrift als proeve van bekwaamheid in de sociale wetenschappen. Mijn vader keek hier erg naar uit maar heeft dit helaas niet meer mee mogen maken. Mijn proefschrift, waar ik met veel overtuiging aan heb gewerkt, heb ik destijds opgedragen aan mijn vader.

In het boek “Wat kan ik van u leren?” staat nu een verhaal van mijn hand dat ik eveneens met veel overtuiging heb geschreven en waardoor ik geraakt ben in mijn hart. Het boek komt uit op 13 december, de sterfdag van mijn vader. Mijn bijdrage hierin draag ik ook dit keer met liefde op aan mijn lieve en trotse vader.