Daphne den Dekker

  • Social media: daphne.den.dekker
  • Leeftijd: Drieëntwintig
  • Beroep: Studente
  • Woonplaats: Utrecht
  • Schrijft voor het boek ‘Wat kan ik van u leren?’

Button - Direct boek bestellen

Wie ben je?
Ik ben een twentysomething studente uit Utrecht. Ik ben klein en word dan ook vaak opgetild of als leuning gebruikt. Mijn roots liggen in het groene Twente, waar ik geboren en getogen ben en geleerd heb dat een ‘fendt’ trekker altijd groen is, melk kapot kan gaan en ramen los kunnen.

Toch veroverde Utrecht al snel mijn hart. Ik werd verliefd op de romantische grachten, de unieke cafeetjes en drukke straten. Vandaag de dag ben ik dan ook al fietsend te vinden op m’n blauw met zilver gespoten hoopje staal in de Utrechtse straatjes. Al zoekend naar een leuk koffietentje om neer te strijken met m’n laptop en de woorden van mijn hoofdstuk te schrijven.

Wat is voor jou belangrijk?
Genieten, dat is voor mij het allerbelangrijkste. Van die eerste bloem die in de lente haar kleuren laat zien, die ene persoon die opstaat om een oudere in de bus te laten zitten en van die ene glimlach van iemand die je dierbaar is. Even stilstaan en genieten van wat er gaande is, focussen op de schoonheid van de wereld en beseffen wat en vooral wie je allemaal om je heen hebt. Dat is waar ik naar streef.

Wat doe je graag in je vrije tijd?
Creatieve uitspattingen, daar heb ik er nogal wat van. En al die creativiteit en chaos in mijn hoofd moet ik kwijt. Ik word razend enthousiast van brainstormsessies en dans, schilder en schrijf ook graag. Wanneer ik de muziek hoor en een choreo goed ken kan ik er helemaal in opgaan, net als bij het maken van een schilderij. Als een idee zich eenmaal in mijn hoofd genesteld heeft, dan kan ik me er even helemaal in verliezen. En dat vind ik heerlijk.

Daarnaast ga ik ontzettend graag op reis. En dan niet in een all inclusive hotel op Ibiza. Het gelukkigst maak je mij met een overnachting in een sfeervol hostel. Een plek waar allerlei culturen samen komen, iedereen open-minded is en altijd wel iemand een tof verhaal te vertellen heeft. Ik heb nog niet veel gezien van de wereld, maar dat staat zeker wel op mijn lijstje. Ik prijs mezelf rijk met de tijd die ik nog voor me heb en ben van plan deze goed te gaan gebruiken om heel wat avonturen te beleven en heel wat nieuwe plekken te ontdekken!

“When life gives you a hundred
reasons to cry, show life that you
have a thousand reasons to smile.”

Wat wil je delen over je deelname?
Een boek, geschreven door een grote groep enthousiaste schrijvers, vol met nog onvertelde verhalen waaruit wij, de lezers, een stukje wijzer in het leven kunnen worden. Toen ik dit concept voorbij zag komen werd ik meteen enthousiast. De mooiste verhalen bevinden zich misschien wel vlak voor onze neus en leren doen we nooit genoeg.

Aan wie draag jij jouw hoofdstuk op én waarom?
Opdragen doe ik dit boek eigenlijk aan iedereen. Ik denk dat we allemaal altijd wel iets van een ander kunnen leren en al helemaal van degenen met zoveel jaren aan levenservaring. In het hoofdstuk dat ik ga schrijven ga ik een verhaal uit de jeugd van mijn oma vertellen. Waar ik op mijn 23e alleen al moeite heb om de motivatie te vinden om naar een college te gaan, stond zij op haar achttiende al aan het roer van een gezin van 8 kinderen. En dat in tijden van oorlog. Nu, de 90 al lang gepasseerd, woont ze nog steeds op zichzelf en haalt ze haar eigen boodschappen. Waar een wil is, is een weg.