Nathalie Jegerings

  • Social media: nathalie.jegerings
  • Leeftijd: 37 jaar
  • Beroep: Verzorgende IG-er
  • Woonplaats: Heerlen
  • Schrijft voor het boek ‘Wat kan ik van u leren?’

Button - Direct boek bestellen

Wie ben je?
Mijn naam is Nathalie Jegerings en ben 37 jaar. Ik heb een dochter van 9 jaar. Ik werk als verzorgende ig’er in een verpleeghuis met dementerende ouderen. Schrijven zat er al op jonge leeftijd in. Toen ik klein was schreef ik verhaaltjes. Dat heb ik altijd al heel graag willen doen, schrijven. Dit heeft me nooit echt losgelaten en ben altijd blijven dromen dat ik iets met schrijven wil doen. Toen ik klein was wist ik niet dat ik ooit mijn eigen weblog ging oprichten en dat mijn droom ooit werkelijkheid zou gaan worden. In 2013 ben ik een eigen weblog begonnen en hier staan blogs op over van alles en nog wat. Mijn inspiratie zijn dan ook de mensen om me heen. Een van mijn dromen is dat ik ooit een eigen boek wil gaan schrijven. Nu is de kans en deze grijp ik graag met beide handen aan. Ik ben dan ook heel enthousiast en dankbaar om met dit project mee te mogen doen.

Wat is voor jou belangrijk?
Hoe ik in het leven sta… het zijn de kleine dingen die het doen. Het zijn de kleine dingen die je dag kleuren en die de dag van iemand anders kleuren. Kleine dingen zijn voor mij belangrijk geworden. Zoals leuke dingen doen en extra tijd vrijmaken met mijn dochter en familie, met vrienden, mijn hobby uitoefenen. Als ik bijvoorbeeld aan het wandelen ben dan sta ik weleens bewust stil en sluit mijn ogen. Ik luister dan aandachtig naar de stilte en probeer zo mijn rust te vinden om weer balans te krijgen tussen ontspanning en spanning. Ook tijdens mijn werk heb ik mooie momenten. Wat ik heel erg belangrijk vind is dat we klaar staan voor elkaar. Niet praten over elkaar maar met elkaar. En dat is eigenlijk ook wat ik terug vind in dit project. We moeten het samen doen om dit project te laten slagen, om er een mooi boek van te maken want… samen sta je sterk!

Wat doe je graag in je vrije tijd?
Mijn vrije tijd heb ik goed besteed. In deze tijd probeer ik een moeder te zijn, neem ik de rol als huisvrouw op me en probeer ook nog mijn vriendschappen te onderhouden. Daarnaast heb ik ook nog mijn familie die ik bijsta met raad en daad maar ook leuke dingen mee doe. Naast deze rollen vervullen heb ik natuurlijk ook tijd voor mezelf nodig. Zo ben ik graag in de natuur door te fietsen en te wandelen. Ik kan dan echt genieten van de dingen om me heen zoals de mooie natuur, de mensen om me heen maar ook de dieren. Ik ga graag op stap zoals ergens iets drinken of naar de bioscoop. En in 2015 ben ik bij de schutterij gegaan als geweerdrager en schutter. Ook bij deze hobby kom ik helemaal tot rust en kan ik genieten van de mensen en de dingen om me heen.

“Do what you love, love what you do.”

Wat wil je delen over je deelname?
Zoals ik al eerder beschreef is schrijven een van de dingen die ik graag doe al van kleins af aan. Toen ik ouder werd liet ik de mensen om me heen weleens mijn verhalen lezen. Deze zeiden dat ik er verder mee moest gaan. Maar ik wist niet goed waar ik het zoeken moest. Toen ben ik eerst een eigen weblog gestart waar van alles op staat waar ik over schrijf wat in me opkomt en in me omgaat. Het is geen vast onderwerp maar het is echt van alles wat. Mensen waren enthousiast over mijn schrijven. Ik heb altijd gezegd dat ik ooit een eigen boek wil gaan schrijven. Maar ik durfde niet goed te beginnen. Daarnaast wist ik ook niet goed waar ik moest beginnen. Het is toch een hele stap. Toen zag ik op Facebook een oproep voorbij komen om mee te doen aan het project “wat kan ik van u leren” en om je op te geven als je graag schrijft. Ik heb me opgegeven en zie het als een kans om verder te groeien in mijn schrijven om mijn droom ooit te realiseren en mijn eigen boek te schrijven.

Aan wie draag jij jouw hoofdstuk op én waarom?
Het klinkt misschien heel egoïstisch maar als eerste draag ik mijn hoofdstuk op aan mezelf. Dit omdat ik het als een kans zie om te groeien in mijn schrijven en mijn droom te realiseren. Dan komen de mensen om me heen. Ik wil een soort van voorbeeld voor hen zijn. Ik wil laten zien dat je door doorzettingsvermogen je dromen zeker werkelijkheid kunt maken. Niet bij de pakken neerzitten maar als je iets echt wilt er ook vol voor gaan. Daarbij zou het zonder de mensen om mij heen niet lukken. Zij zijn mijn inspiratiebron. Als laatste schrijf ik dit hoofdstuk ook voor mijn medeschrijvers van dit project. Omdat we het samen doen en samen een mooi boek gaan uitbrengen. Dit gaat zeker een mooi project worden, daar ga ik voor.